Kalejdoskopy
By móc wznieść kopułę bez centrowania, architekt musiał jak najbardziej zbliżyć ją, zarówno geometrycznie, jak i strukturalnie, do konstrukcji na planie koła. Osiągnął to dzięki nieznacznemu zaokrągleniu kątów ośmiokąta. Kopułę wzmacniało wypełnienie przestrzeni pomiędzy ukośny mi, murowanymi żebrami szkieletu - cegłami ułożonymi we wzór zwany spinapesce, czyli naprzemianskośny. Brunelleschi miał świadomość, że ostre łuki mogą przenieść mniej sze naprężenia boczne niż łuki zaokrąglone i aby odpowiednio rozłożyć obciążenie, należy faktycznie wykonać dwie kopuły - jedną w drugiej. Najistotniejszymi elementami konstrukcji było osiem głównych żeber umieszczonych w każdym z rogów ośmiokątnej podstawy - fryzu. Pomiędzy każdą parą żeber głównych umieszczono jeszcze parę żeber pomocniczych. Wznoszą się one ku górze na kształt ściętej piramidy. Umieszczona na samej górze latarnia nadaje konstrukcji odpowiednią wytrzymałość. Odstęp pomiędzy żebrami wynosi około l metra i wystarcza, aby zapewnić miejsce na schody i chodniki.