Podniesiona z popiolow

W Chartres wzniesiono katedrę w miejscu, gdzie wcześniej stało kolejno pięć innych, starszych kościołów. Każdy z nich spłonął, cztery pierwsze doszczętnie. Po pożarze piątego kościoła w roku 1194 zachowały się zachodnia fasada, podstawa wież oraz krypta. Do dziś stanowią one istotne elementy konstrukcji katedry. W końcu IX w. Karol II Łysy, król frankijski. podarował kościołowi w Chartres świętą relikwię, szatę Najświętszej Marii Panny. Gdy okazało się, że przetrwała ona nienaruszona pożar w 1194 roku, potraktowano ten fakt jako prawdziwy cud. W mieście nastąpił wybuch ogólnego uniesienia religijnego. Zaowocowało to wyjątkowo szczodrymi darami wiernych na odbudowę kościoła. Ówczesny biskup Chartres, Geoffrey de Leves, był zauroczony paryskim opactwem Saint Denis, pierwszym kościołem wzniesionym według nowego stylu, który później nazwano gotyckim. Zdecydował, że katedrę w Chartres należy odbudować w takim stylu jak Saint Denis. Prace budowlane trwały do 1230 r. i zaangażowana w nie była cała wspólnota lokalna z miasta i okolicy, poczynając od zamożnych donatorów, którzy hojną ręką łożyli fundusze, po prostych biedaków, zaangażowanych przy transportowaniu kamiennych bloków z położonego o około 8 kilometrów od miasta kamieniołomu w BercheresTEveque. Niestety, nie znamy nazwiska twórcy katedry. Nie dysponujemy też żadnymi planami wykorzystywanymi podczas budowy.